ต่างกัน
ความแตกต่างของสองคำนี้จะแยกพิจารณาได้ 2 มุมมองหลักๆ คือ ในแง่ของกฎหมายอาญา (ซึ่งมองว่าการงัดแงะเป็นเหตุฉกรรจ์ที่ทำให้โทษหนักขึ้น) และ ในแง่ของประกันภัย (ซึ่งใช้แยกประเภทความคุ้มครอง) ดังนี้
1. ในทางกฎหมายอาญา (ความร้ายแรงและบทลงโทษ)
- การลักทรัพย์ (ทั่วไป): ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 คือการแอบเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยทุจริต โดยที่เจ้าของไม่ได้ยินยอม เช่น เดินหยิบของในร้านค้า หรือแอบหยิบกระเป๋าสตางค์ที่วางทิ้งไว้ โทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี และปรับไม่เกิน 60,000 บาท
- การลักทรัพย์โดยทำอันตรายสิ่งกีดขวาง (มีร่องรอยงัดแงะ): ถือเป็น “เหตุฉกรรจ์” ตามมาตรา 335 (3) คือการลักทรัพย์โดยทำลายสิ่งกีดขวางสำหรับคุ้มครองบุคคลหรือทรัพย์ หรือผ่านสิ่งเช่นว่านั้นเข้าไปด้วยประการใดๆ (เช่น งัดประตู เจาะกำแพง ทุบกระจกรถ หรือตัดกุญแจ) จะมีโทษหนักขึ้น เป็นจำคุกตั้งแต่ 1 ปี ถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 20,000 บาท ถึง 100,000 บาท
2. ในทางประกันภัย (เงื่อนไขการเคลม)
ในหน้าสัญญา ประกันภัยโจรกรรม จะแบ่งระดับความคุ้มครองไว้อย่างชัดเจน
- การลักทรัพย์ที่ปรากฏร่องรอยงัดแงะ (รหัส จร.1): บริษัทประกันจะจ่ายค่าสินไหมให้ ก็ต่อเมื่อ มีหลักฐานการงัดแงะตัวอาคารชัดเจนเท่านั้น (เช่น ประตูพัง แม่กุญแจโดนตัด) หากขโมยเดินเข้ามาหยิบไปเฉยๆ เพราะเราลืมล็อกประตู ประกันแบบ จร.1 จะไม่คุ้มครอง
- การลักทรัพย์ (รหัส จร.3): เป็นความคุ้มครองที่กว้างที่สุด คือคุ้มครองการลักทรัพย์ทุกกรณี รวมถึงการลักทรัพย์ธรรมดาที่ไม่ได้มีการงัดแงะด้วย (เช่น มีคนเนียนเดินเข้ามาหยิบของออกไปในเวลาทำการ)
สรุปเปรียบเทียบ
| หัวข้อ | การลักทรัพย์ทั่วไป | การลักทรัพย์ที่มีร่องรอยงัดแงะ |
|---|---|---|
| ลักษณะการกระทำ | แอบเอาไปโดยทุจริต ไม่มีสิ่งกีดขวางโดนทำลาย | มีการพังประตู หน้าต่าง หรือตัดกุญแจเข้าไปเอาทรัพย์สิน |
| โทษทางอาญา | จำคุกไม่เกิน 3 ปี / ปรับไม่เกิน 60,000 บาท | โทษหนักขึ้น (จำคุก 1-5 ปี / ปรับ 20,000-100,000 บาท) |
| ประกันภัย (จร.1) | ไม่คุ้มครอง (ถ้าลืมล็อกประตูแล้วโดนหยิบ) | คุ้มครอง (เพราะมีร่องรอยความเสียหายชัดเจน) |
จร.2 (แบบประกันภัยโจรกรรม แบบที่ 2) คือ การคุ้มครองการลักทรัพย์ที่ปรากฏร่องรอยงัดแงะ + การชิงทรัพย์ + การปล้นทรัพย์
เพื่อความเข้าใจง่าย ความคุ้มครองของ จร.2 จะขยับขึ้นมาจาก จร.1 โดยครอบคลุมเหตุการณ์รุนแรงเพิ่มเติม ดังนี้
- คุ้มครองเหมือน จร.1 ทุกอย่าง: คือขโมยต้องงัดแงะประตู หน้าต่าง หรือตัดกุญแจเพื่อเข้ามาเอาทรัพย์สินในบ้านหรือร้านค้า (ต้องมีหลักฐานร่องรอยความเสียหายชัดเจน)
- เพิ่ม “การชิงทรัพย์”: คุ้มครองกรณีที่คนร้ายบุกเข้ามาแล้วใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญเพื่อเอาทรัพย์สินไปในทันที (เช่น คนร้ายใช้มีดจี้หรือเข้ามาทำร้ายร่างกายเพื่อชิงเงิน/ทรัพย์สินต่อหน้า)
- เพิ่ม “การปล้นทรัพย์”: คุ้มครองกรณีที่มีคนร้ายตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ร่วมกันใช้กำลังประทุษร้ายหรือขู่เข็ญเพื่อเอาทรัพย์สินไป
ข้อแตกต่างสำคัญระหว่าง จร.1, จร.2 และ จร.3
- จร.1 (แคบสุด): ต้องงัดแงะอาคารเท่านั้น ถือมีดเข้ามาปล้นดื้อๆ หรือแอบหยิบไปเฉยๆ ประกันไม่จ่าย
- จร.2 (ปานกลาง/นิยมสำหรับธุรกิจ): จ่ายเมื่อมีการงัดแงะ หรือมีการใช้ความรุนแรง/ใช้อาวุธต่อหน้า (ชิงทรัพย์/ปล้นทรัพย์) แต่ถ้าไม่มีการงัดแงะและไม่มีการใช้ความรุนแรง (เช่น แอบเดินเนียนเข้ามาหยิบตอนเปิดร้าน) ประกันก็ยังไม่จ่าย
- จร.3 (กว้างสุด): จ่ายทุกกรณี ไม่ว่าจะงัดแงะ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ หรือเดินมาแอบหยิบไปเฉยๆ (ลักทรัพย์ทั่วไป) โดยไม่ต้องมีร่องรอยงัดแงะก็เคลมได้
