Uncategorized

ปัจจุบันแม้ประเทศไทยจะมีพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบวิชาชีพเวชกรรม พ.ศ. 2525 ก็ตาม แต่ก็มิได้กำหนดความรับผิดในทางละเมิดของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมไว้แต่อย่างใด ดังนั้นในการพิจารณาความรับผิดในทางละเมิดของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม จึงต้องอาศัย บทบัญญัติในมาตรา 420 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาปรับใช้ ซึ่งผู้ป่วยมีหน้าที่ต้องนำสืบให้ศาลเห็นถึงองค์ประกอบอันเป็นละเมิดที่แพทย์กระทำต่อตน ทั้งนี้เป็นไปตามหลักกำหนดภาระนำสืบตามมาตรา 84 แห่งประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่งอันถือเป็นภาระที่หนักยิ่งแก่โจทก์ที่จะต้องรับภาระในการนำสืบดังกล่าว นอกจากนั้น เมื่อพิจารณาถึงบทบัญญัติในมาตรา...